Gisteren was het eindelijk definitief: Gerben zat in de auto op weg naar de camping. Op de röntgenfoto die van rug gemaakt was niets te zien en de testritjes die Gerben de afgelopen week had gemaakt gingen steeds iets beter. De reis had hij wel in tweeën geknipt en vandaag (dinsdag) zou hij in de loop van de ochtend aankomen. Goed nieuws dus allemaal.

Ik, Astrid, Mauri en Nina en Marcel gingen een stukje wandelen. We hadden op de kaart een leuke route iets ten westen van Bourg d’Oisans gezien (voor de kenners: een stukje van de GR 54). Twee uur omhoog en een uurtje naar beneden. 

Het miezerde een beetje maar de temperatuur was goed. Al snel werd het pad steiler en steiler en nadat we een (vage) afslag naar rechts gemaakt hadden werd het pad nog steiler en lagen er her en der bomen overheen, waar we met veel moeite overheen konden klauteren. Nadat we een riviertje hadden afgestoken en bij een oude steenlawine aankwamen hield het pad op. Altijd een moeilijke beslissing, maar we moesten echt terug. Terug op de GR 54 aten we de boterhammen die we meegenomen hadden en Marcel besloot wat sneller af te dalen omdat hij met Erik nog een stukje (vlak) wilde fietsen. Teruggekomen in Bourg een lekker kopje koffie met een Frase lekkernij gegeten. Heel Bourg is overspoeld met Nederlanders die voor de Alpe d’HuZES komen. Overal zie je racefietsen en de terrassen zitten vol. Een gezellige drukte.

Terug op de camping was Gerben al aangekomen en met Marcel richting de Col d’Ornon gefietst. Hij wilde direct weten hoe z’n rug het zou houden. En dat bleek positief te zijn. Het is nog wel pijnlijk/gevoelig maar het gaat goed. Drie keer omhoog was en blijft zijn doel!